Posted by: oneinamillionrose | January 31, 2010

Minsan

Kung minsan, kailangan mong tumindig at suhayan ang sariling paninindigan..
Mamili kung ano ang sa tingin mo ay tama, kahit pa ito, sa iba ay mali.
Minsan, kailangang mayroong masaktan, kahit pa ito ay ang iyong sarili.

Minsan, kailangan mong magbihis, upang harapin ang sa iyo’y naghihintay.
Kailangan mong maligo upang manatiling malinis ang katawan.
Ngunit kung ikaw ay magbibihis, maliligo, at magbabagong anyo,
Hindi ibig sabihing magbabago ang iyong pagkatao.

Minsan, kailangan mong matulog upang ipahinga ang pagal mong katawan.
Hindi upang limutin ang mga alaalang inipon sa iyong puso,
Kundi upang paghandaan ang hamon ng paparating na umaga.

Minsan, kailangan mong magsalita, hindi upang ikaw ay marinig.
Katulad din ng minsang kailangan mong tumahimik,
Upang ulinigin ang lumulutang na sari-saring himig.


Responses

  1. Ate Rose Musta na ba jan? Ngayon ko lang ‘to napasyalan. Buti na lang at nakita ko ang link nito sa facebook.

    Gusto ko ang tulang ito, matalinghaga. Ate Rose puwede ba kita isama sa aking blogroll?

    Kung sakali ho at magustuhan mo plug-in ko muna ang aking blog (lol) ito ho ang link: http://pruelpo.wordpress.com/. Thanks.

    Regards,

    Paul

  2. Aba, naligaw ang kamakatang Kuya Paul… Kamusta na jaan? cge lang, isama mo na… at maidagdag ko rin ang blog mo dito… Best regards and God bless.

  3. Hello po. Gusto ko po sana mag send ng personal message, saan ko po kayo makakausap? Thank you.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: