Posted by: oneinamillionrose | August 23, 2009

Ang Yagit

Ang Yagit
(Tula ng aking inang si Generosa Marcelo Medina)

Dahong nangalagas, sangang nangahulog,
Damong nangabagbag yagit na naanod;
Masampid, matangay, matipon, masabog,
Magkasa-kasamang kinandong ng agos.

Sa sariling lupa nag-iwan ng buhay,
Sa laot ng dagat naghayag ng bangkay;
Patay na’y wala pa na himpilang hukay
Ikaw’y sumapadpad doon ang libingan.

Tangiin ng araw dagitin ng hangin,
Bulukin ng ulan kung nasa pampangin;
Balana’y yumakyak o kaya’y pulutin
Kung ipananamba o kung susunugin.

Iya’y dili iba sa ‘yong pagkabulok
Sa katas ng lupa na walang umirog,
Sa gutom na taong madalas maghambog
Isa ka lang yagit na walang kumupkop.


Responses

  1. Kulob ang iyong pahiwatig, pero dahil sa nanay mo iyan, wala akong masasabi.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: