Posted by: oneinamillionrose | September 23, 2007

Nang Gabing Ipinagluksa Ko Ang Sariling Kamatayan

Nang Gabing Ipinagluksa Ko Ang Sariling Kamatayan
Ni Rosemarie Medina Ydia, 24 Setyembre 2007

Marami nang dugong tumagas sa pusong gutay,
Buhat nang itarak ang matalim mong punyal;
Subalit pilit pa rin akong lumakad-gumapang
Upang marating ang pugad na mapanglaw.

Nangungulila ang kalatok ng sapatos na paos,
Sa saliw ng alulong ng asong nakatanghod;
Tulo ang laway at handa nang sumugod
Sa kaluluwang ang tuhod ay nangangalos, nauupos.

Sa pugad nati’y hinamon ang maramot na si Kamatayang
Dahan-dahang nagparamdam, tila ito’y nang-uuyam.
At ngayong gabi, pagal na katawa’y ihihimlay—
Aking ipagluluksa ang sariling kamatayan.

Bukas, Mahal, magsuot ka ng barong itim,
Dahil itinakda ko ang sariling libing.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: