Posted by: oneinamillionrose | May 10, 2007

Nang Iniwan Ko Ang Simbulo Ng Pagkabusabos

1178793393-hr-79

Nang Iniwan Ko Ang Simbulo Ng Pagkabusabos

Ni Rosemarie Medina Ydia

Maraming tadyak ang aking tinanggap.

Subalit itinikom ko ang aking bibig,

Inilaan ang aking likod

Sa pagtanggap ng mga hataw;

Ipinikit ang aking mga mata,

Matagal nang nakapinid ang aking puso

Sa ngiti ng hinaharap:

Pati kaluluwa ay iginapos

Sa mga lumang pahina ng aking aklat.

Matagal na panahong nanunukso

Ang retasong nakatali sa aking mga kamay:

“Hipuin mo ako, sapagkat ako’y iyong gabay.”

Sinubok ko itong kapain,

At mayroon akong nasalat.

Ngayon ko napagtantong

Ito pala ay may balat. (Akala ko ito ay kathang isip lamang.)

Hinatak ko ang isang hibla

At tuloy-tuloy itong nakalag.

Sinubok kong unti-unting kumilos—

At dahan-dahang sinubok kong tumayo;

Iminulat ko ang aking mga mata,

At nakabanaag ako ng liwanag;

Ibinukas ko ang aking bibig,

At mula doo’y narinig ko ang aking sariling tinig…


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: