Ang Yagit
(Tula ng aking inang si Generosa Marcelo Medina)

Dahong nangalagas, sangang nangahulog,
Damong nangabagbag yagit na naanod;
Masampid, matangay, matipon, masabog,
Magkasa-kasamang kinandong ng agos.

Sa sariling lupa nag-iwan ng buhay,
Sa laot ng dagat naghayag ng bangkay;
Patay na’y wala pa na himpilang hukay
Ikaw’y sumapadpad doon ang libingan.

Tangiin ng araw dagitin ng hangin,
Bulukin ng ulan kung nasa pampangin;
Balana’y yumakyak o kaya’y pulutin
Kung ipananamba o kung susunugin.

Iya’y dili iba sa ‘yong pagkabulok
Sa katas ng lupa na walang umirog,
Sa gutom na taong madalas maghambog
Isa ka lang yagit na walang kumupkop.